bkkwheels เว็บไซต์รวบรวม ข้อมูล สังคม จักรยาน
Home > Bike Explorer > Cyclist Story > เรื่องเล่าชาว Bike To Work โดย คุณ Pasin Intayot

เรื่องเล่าชาว Bike To Work โดย คุณ Pasin Intayot

ผมเลือกที่ปั่นจักรยานไปทำงาน เพราอะไรนะเหรอ เริ่มจากการที่ไม่ค่อยชอบเอาเวลาไปฝากไว้กับคนอื่น งงใช่ไหม? ความหมายของผมก็คือ เวลาที่เราจะเดินทางด้วยรถไฟฟ้า รถไฟใต้ดิน หรือรถประจำทางอื่นๆ เพื่อที่จะไปทำงาน รถไฟฟ้าเสีย รถเมล์เสีย คนเบียดเสียด รถติด โอ้ย! หลากหลายปัญหาที่เจอไปกับการเดินทางในแต่ละวันในช่วงนั้นของผม ผมเลยตัดสินใจซื้อจักรยาน คิดไว้ตอนแรกก็ไม่ได้ตั้งใจจะปั่นไปทำงานหรอก จะเอาไว้ออกทริป ซึ่งสมัยนั้นมีพวกทริปตอนกลางคืนใน กรุงเทพเยอะมากๆ และมีการตั้งกลุ่มกันเพื่อไปรวมตัวกันปั่นเป็นไนท์ทริปตอนกลางคืน อะไรประมานนนี้

ไม่กี่วันหลังจากตัดสินใจซื้อจักรยาน เริ่มรู้สึกว่าเราไปเริ่มตามทริปที่เขาตั้งไว้ไม่ทัน เลยตั้งสินใจปั่นเอาจักรยานไปทำงานด้วยเลยนี้แหละ ก็หลังจากวันนั้นเป็นต้นมา ก็ไม่เคยมีวันไหนที่เดินทางไปทำงานโดยไม่มีจักรยานเลย นอกจากฝนตกหนักมากๆ แบบพายุเข้า หรือเอาจักรยานไปเซอร์เวิส รวมถึงมีนัดหลังเลิกงาน และป่วยในบางครั้ง

จักรยานคันแรกที่ผมซื้อมาปั่นคือเจ้า Fuji Stroll 2014 ดูดีไม่น่าเกลียด มี 3 เกียร์ เพราะเป็นเกียร์ดุม คันนี้ผมใช้ปั่นอยู่ประมาน 2 ปีได้ ยางรั่วไม่ถึง 4 ครั้ง แต่ไมค์คันนี้ปั่นได้ระยะทางประมาน 5 พันกิโลเมตรบวกๆ ได้ มีปั่นไปทำงาน (ที่เก่า) ประมาน 14 กิโลเมตรทุกวัน ออกทริปเป็น 100 กิโลเมตรบวกๆ ก็มี ก็แปลกใจว่า เออมันก็ไปของมันได้เนาะ

ต่อมาคุณพ่อผมใจดีกระซิบบอกว่าเอาจักรยานใหม่ป่าวเดี่ยวพ่อช่วยออก ก็เลยสอยมาอีกคันคือเจ้าเสือภูเขา Giant XTC 2015 คราวนี้รูดได้ทุกสภาพถนนเลยจ้า ทั้งแข่งทั้งทำงานทั้งออกทริป บินไปได้ทุกที่ เพราะจากการที่ปั่นในกรุงเทพบ่อยๆ ก็คิดว่า เสือภูเขานี้มันเหมาะสุดนะ ในความคิดผม ถนนมีหลุม จะรอให้กรุงเทพมาทำถนนให้เหรอ เมื่อไหร่กันละครับ น้ำท่วมเหรอ เมื่อไหร่จะไม่ท่วมละครับ อีกหลายๆ อย่างที่เวลามันไม่สามารถรอเราได้ในหลายๆ โอกาสของชีวิต ผมเลยเลือกจักรยานเสือภูเขาคู่ใจที่สามารถไปได้ทุกที่ และก็ปั่นมาจนถึงปั่จจุบันนี้

อ่อ! ที่ทำงานใหม่ผม ก็ระยะทางก็ไม่ไกลครับ ไปกลับ 7 กิโลเมตรเท่านั้น แต่ผมปั่นไปกินมื้อเที่ยงที่บ้านอีกก็คูณ 2 เข้าไปครับ คันนี้เป็นเสือภูเขายางรั่วมาก็ยังไม่ถึง 5 ครั้งได้ ทั้งที่ผมเอาไปแข่งเข้าป่า และมีแอบปั่นบนทางเท้าบ้างด้วย

เดินทางอย่างไร Bike To Work

เวลาที่ผมปั่นไปทำงานคือออกจากห้องก็ประมาน 8:00 น. ถามว่าอากาศเป็นไงหรอไม่รู้ครับ ควันรถเมล์ ควันรถ เลยไม่ค่อยรู้สึก ฮ่าๆๆ แต่ผมก็พยายามคิดซะว่า อย่างน้อยก็ทำให้มันเป็น 0 ก็ยังดี (0 ในที่นี้คือ ออกกำลังกายถ้าอากาศดีร่างกายก็แข็งแรง แต่ออกกำลังกายไปแล้วอากาศไม่ดี อย่างน้อยร่างกายคงไม่เสื่อมลงไปมากกว่านี้ ผมไม่รู้เข้าใจถูกหรือผิดนะครับ ฮ่าๆๆ) แล้วปั่นกลับบ้านไปกินข้าวอีกเวลา 12:00 น. อย่าถามเรื่องแดดครับ ผมชินไปกับมันแล้ว เพราะอะไรหรอ ผิวคนไทยสีน้ำผึ้ง จะทำให้ขาวเพื่ออะไรกัน ไม่กลัวดำไปมากกว่านี้หรอก แค่ปั่นไปทำงาน แล้วก็มีวันพักนิ ไม่ได้ปั่นตลอดเวลา จริงป่าว ยังไงมันก็เท่าเดิม ขาวไปก็เสียตังไปไม่จบไม่สิ้นปวดกะบาลป่าวๆ แล้วก็กลับมาทำงานให้ทัน 13:00 น. แล้วก็เลิกงานอีกที 17:30 น. กลับบ้านนั่งพัก อาบน้ำ จบแล้ว 1 วัน ปั่นไปทำงาน

การเดินทาง ผมใช้เส้นถนนรถวิ่งธรรมดานี้แหละครับแต่สวนใหญ่รถไม่ค่อยวิ่งเพราะรถมันติด ฮ่าๆ ก็มีข้ามถนนวิภาวดีด้วย ข้ามได้เพราะมีไฟเขียวไฟแดงก็ทำตามกฏจารจรเป็นดีที่สุดครับ เป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดในการใช้ถนนร่วมกันเลยครับ อีกอย่างที่ต้องศึกษาเรียนรุ้เพิ่มเติมคือการให้สัญญามือสำหรับจักรยานแบบเรา และการเลี้ยวหรือข้ามจุดเสี่ยงต่างๆ ต้องดูให้แน่ใจแล้วว่าปลอดภัยจึงจะไปต่อได้ นี้เป็นสิ่งที่ไม่ควรประมาทเป็นอย่างมาก เพราะไม่สามารถกลับจุดเซฟได้ครับ จบแล้วจบเลย ต้องมีสติตลอดเวลา

ก่อนที่ผมจะออกจากบ้าน ก็ต้องใส่หมวกกันน็อกก่อนเลย แว่นกันลม เข้าใจว่ามันไม่เท่เมื่อก่อนผมก็คิด แต่มันช่วยผมมาเยอะละจากฝุ่นเข้าตา น้ำถนนดีดใส่ตา และอีกหลายๆ รูปแบบใส่เถอะ ตาเราสำคัญสุด ถุงมือ ถามว่าใส่ทำไม ไม่รำคาญหรอพร็อบเยอะขนาดนี้ ก็ใส่ไว้มันช่วยได้จริง เพราะจะได้จับแฮนด์ได้แน่นขึ้น และช่วยลดอาการปวดเมื่อยของมือด้วย ผมก็เป็นคนนึงที่จะกลัวแต่งตัวปั่นจักรยานไปทำงานแล้วดูไม่เท่ แต่อันไหนจำเป็นก็หลีกเลียงไม่ได้ แต่ผมก็จะหาอันเท่ๆ มาใส่แทน ฮ่าๆ ถ้ามีช่วงเวลากางคืนก็ชาทแบตไฟ ติดไฟให้เรียบร้อยครับ

 วิธีจัดการตัวเองเมื่อถึงที่หมาย สำหรับชาว Bike To Work

เมื่อตอนที่อยู่ที่ทำงานเก่า ใส่เสื้อยืด กางเกงขาสั้น ผมเอากางเกงไว้ที่ออฟฟิต 1 ตัวแล้วค่อยพกเสื้อไปเปลี่ยนด้วย แต่ที่ทำงานใหม่ผมใส่กางเกงยืนส์ Levi’s commuter ใส่ปั่นไปเลย เสื้อก็เสื้อทำงานเลย เริ่มขี้เกียจ เพราะระยะแค่นี้เหงื่อไม่ไหลแล้ว มันชินไปเอง รองเท้าเป็นผ้าใบมีคลีท พอดีโชคดีที่ออฟฟิตที่ผมทำงานมาสามารถใส่กางเกงยืนส์แล้วเสื้อสุภาพได้ ก็โชคดีไปครับ ในกระเป๋ามีอุปกรณ์คือทิชชู่แบบเปียกที่มีขายในร้านสะดวกซื้อ ชุดปะยาง สูบลม ไขควงอเนกประสงค์ พลาสเตอร์ สเปย์ฉีดยุงแต่ก็สามารถฉีดใส่คนร้ายที่เข้ามาได้ด้วย พอดีญาติซื้อมาฝากจากเมืองนอกยี้ห้อ OFF อะไรที่จะเอามาทำงานด้วยก็ใส่กระเป๋าหมด

“ปั่นแล้วมีสติ เครพกฎจารจร ให้เกียรติ์เพื่อร่วมทาง ยังไงก็ไปทำงานทันครับ”

เรื่องโดย Pasin Intayot

ที่มา BKKWheels Fan Page

You may also like
อิตาลี เตรียมจ่ายเงินหลายร้อยยูโร ให้คนที่ Bike To Work
ปั่นจักรยานไปทำงาน เตรียมตัวอย่างไร
Cyclist Story : ครั้งแรกในชีวิตที่ปั่นจักรยานไปทำงาน 25 กิโลเมตร
ครั้งแรกของคนเราเกิดขึ้นได้ทุกวัน ทำไมถึงใช้จักรยาน?