ศุกร์. พ.ย. 22nd, 2019

BKKWheels

เว็บไซต์รวบรวมข้อมูลสังคมจักรยาน เพื่อการดำเนินชีวิต

Slider

เรื่องเล่าชาว Bike To Work โดย คุณ Pasin Intayot

1 min read

ผมเลือกที่ปั่นจักรยานไปทำงาน เพราอะไรนะเหรอ เริ่มจากการที่ไม่ค่อยชอบเอาเวลาไปฝากไว้กับคนอื่น งงใช่ไหม? ความหมายของผมก็คือ เวลาที่เราจะเดินทางด้วยรถไฟฟ้า รถไฟใต้ดิน หรือรถประจำทางอื่นๆ เพื่อที่จะไปทำงาน รถไฟฟ้าเสีย รถเมล์เสีย คนเบียดเสียด รถติด โอ้ย! หลากหลายปัญหาที่เจอไปกับการเดินทางในแต่ละวันในช่วงนั้นของผม ผมเลยตัดสินใจซื้อจักรยาน คิดไว้ตอนแรกก็ไม่ได้ตั้งใจจะปั่นไปทำงานหรอก จะเอาไว้ออกทริป ซึ่งสมัยนั้นมีพวกทริปตอนกลางคืนใน กรุงเทพเยอะมากๆ และมีการตั้งกลุ่มกันเพื่อไปรวมตัวกันปั่นเป็นไนท์ทริปตอนกลางคืน อะไรประมานนนี้

ไม่กี่วันหลังจากตัดสินใจซื้อจักรยาน เริ่มรู้สึกว่าเราไปเริ่มตามทริปที่เขาตั้งไว้ไม่ทัน เลยตั้งสินใจปั่นเอาจักรยานไปทำงานด้วยเลยนี้แหละ ก็หลังจากวันนั้นเป็นต้นมา ก็ไม่เคยมีวันไหนที่เดินทางไปทำงานโดยไม่มีจักรยานเลย นอกจากฝนตกหนักมากๆ แบบพายุเข้า หรือเอาจักรยานไปเซอร์เวิส รวมถึงมีนัดหลังเลิกงาน และป่วยในบางครั้ง

จักรยานคันแรกที่ผมซื้อมาปั่นคือเจ้า Fuji Stroll 2014 ดูดีไม่น่าเกลียด มี 3 เกียร์ เพราะเป็นเกียร์ดุม คันนี้ผมใช้ปั่นอยู่ประมาน 2 ปีได้ ยางรั่วไม่ถึง 4 ครั้ง แต่ไมค์คันนี้ปั่นได้ระยะทางประมาน 5 พันกิโลเมตรบวกๆ ได้ มีปั่นไปทำงาน (ที่เก่า) ประมาน 14 กิโลเมตรทุกวัน ออกทริปเป็น 100 กิโลเมตรบวกๆ ก็มี ก็แปลกใจว่า เออมันก็ไปของมันได้เนาะ

ต่อมาคุณพ่อผมใจดีกระซิบบอกว่าเอาจักรยานใหม่ป่าวเดี่ยวพ่อช่วยออก ก็เลยสอยมาอีกคันคือเจ้าเสือภูเขา Giant XTC 2015 คราวนี้รูดได้ทุกสภาพถนนเลยจ้า ทั้งแข่งทั้งทำงานทั้งออกทริป บินไปได้ทุกที่ เพราะจากการที่ปั่นในกรุงเทพบ่อยๆ ก็คิดว่า เสือภูเขานี้มันเหมาะสุดนะ ในความคิดผม ถนนมีหลุม จะรอให้กรุงเทพมาทำถนนให้เหรอ เมื่อไหร่กันละครับ น้ำท่วมเหรอ เมื่อไหร่จะไม่ท่วมละครับ อีกหลายๆ อย่างที่เวลามันไม่สามารถรอเราได้ในหลายๆ โอกาสของชีวิต ผมเลยเลือกจักรยานเสือภูเขาคู่ใจที่สามารถไปได้ทุกที่ และก็ปั่นมาจนถึงปั่จจุบันนี้

อ่อ! ที่ทำงานใหม่ผม ก็ระยะทางก็ไม่ไกลครับ ไปกลับ 7 กิโลเมตรเท่านั้น แต่ผมปั่นไปกินมื้อเที่ยงที่บ้านอีกก็คูณ 2 เข้าไปครับ คันนี้เป็นเสือภูเขายางรั่วมาก็ยังไม่ถึง 5 ครั้งได้ ทั้งที่ผมเอาไปแข่งเข้าป่า และมีแอบปั่นบนทางเท้าบ้างด้วย

เดินทางอย่างไร Bike To Work

เวลาที่ผมปั่นไปทำงานคือออกจากห้องก็ประมาน 8:00 น. ถามว่าอากาศเป็นไงหรอไม่รู้ครับ ควันรถเมล์ ควันรถ เลยไม่ค่อยรู้สึก ฮ่าๆๆ แต่ผมก็พยายามคิดซะว่า อย่างน้อยก็ทำให้มันเป็น 0 ก็ยังดี (0 ในที่นี้คือ ออกกำลังกายถ้าอากาศดีร่างกายก็แข็งแรง แต่ออกกำลังกายไปแล้วอากาศไม่ดี อย่างน้อยร่างกายคงไม่เสื่อมลงไปมากกว่านี้ ผมไม่รู้เข้าใจถูกหรือผิดนะครับ ฮ่าๆๆ) แล้วปั่นกลับบ้านไปกินข้าวอีกเวลา 12:00 น. อย่าถามเรื่องแดดครับ ผมชินไปกับมันแล้ว เพราะอะไรหรอ ผิวคนไทยสีน้ำผึ้ง จะทำให้ขาวเพื่ออะไรกัน ไม่กลัวดำไปมากกว่านี้หรอก แค่ปั่นไปทำงาน แล้วก็มีวันพักนิ ไม่ได้ปั่นตลอดเวลา จริงป่าว ยังไงมันก็เท่าเดิม ขาวไปก็เสียตังไปไม่จบไม่สิ้นปวดกะบาลป่าวๆ แล้วก็กลับมาทำงานให้ทัน 13:00 น. แล้วก็เลิกงานอีกที 17:30 น. กลับบ้านนั่งพัก อาบน้ำ จบแล้ว 1 วัน ปั่นไปทำงาน

การเดินทาง ผมใช้เส้นถนนรถวิ่งธรรมดานี้แหละครับแต่สวนใหญ่รถไม่ค่อยวิ่งเพราะรถมันติด ฮ่าๆ ก็มีข้ามถนนวิภาวดีด้วย ข้ามได้เพราะมีไฟเขียวไฟแดงก็ทำตามกฏจารจรเป็นดีที่สุดครับ เป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดในการใช้ถนนร่วมกันเลยครับ อีกอย่างที่ต้องศึกษาเรียนรุ้เพิ่มเติมคือการให้สัญญามือสำหรับจักรยานแบบเรา และการเลี้ยวหรือข้ามจุดเสี่ยงต่างๆ ต้องดูให้แน่ใจแล้วว่าปลอดภัยจึงจะไปต่อได้ นี้เป็นสิ่งที่ไม่ควรประมาทเป็นอย่างมาก เพราะไม่สามารถกลับจุดเซฟได้ครับ จบแล้วจบเลย ต้องมีสติตลอดเวลา

ก่อนที่ผมจะออกจากบ้าน ก็ต้องใส่หมวกกันน็อกก่อนเลย แว่นกันลม เข้าใจว่ามันไม่เท่เมื่อก่อนผมก็คิด แต่มันช่วยผมมาเยอะละจากฝุ่นเข้าตา น้ำถนนดีดใส่ตา และอีกหลายๆ รูปแบบใส่เถอะ ตาเราสำคัญสุด ถุงมือ ถามว่าใส่ทำไม ไม่รำคาญหรอพร็อบเยอะขนาดนี้ ก็ใส่ไว้มันช่วยได้จริง เพราะจะได้จับแฮนด์ได้แน่นขึ้น และช่วยลดอาการปวดเมื่อยของมือด้วย ผมก็เป็นคนนึงที่จะกลัวแต่งตัวปั่นจักรยานไปทำงานแล้วดูไม่เท่ แต่อันไหนจำเป็นก็หลีกเลียงไม่ได้ แต่ผมก็จะหาอันเท่ๆ มาใส่แทน ฮ่าๆ ถ้ามีช่วงเวลากางคืนก็ชาทแบตไฟ ติดไฟให้เรียบร้อยครับ

 วิธีจัดการตัวเองเมื่อถึงที่หมาย สำหรับชาว Bike To Work

เมื่อตอนที่อยู่ที่ทำงานเก่า ใส่เสื้อยืด กางเกงขาสั้น ผมเอากางเกงไว้ที่ออฟฟิต 1 ตัวแล้วค่อยพกเสื้อไปเปลี่ยนด้วย แต่ที่ทำงานใหม่ผมใส่กางเกงยืนส์ Levi’s commuter ใส่ปั่นไปเลย เสื้อก็เสื้อทำงานเลย เริ่มขี้เกียจ เพราะระยะแค่นี้เหงื่อไม่ไหลแล้ว มันชินไปเอง รองเท้าเป็นผ้าใบมีคลีท พอดีโชคดีที่ออฟฟิตที่ผมทำงานมาสามารถใส่กางเกงยืนส์แล้วเสื้อสุภาพได้ ก็โชคดีไปครับ ในกระเป๋ามีอุปกรณ์คือทิชชู่แบบเปียกที่มีขายในร้านสะดวกซื้อ ชุดปะยาง สูบลม ไขควงอเนกประสงค์ พลาสเตอร์ สเปย์ฉีดยุงแต่ก็สามารถฉีดใส่คนร้ายที่เข้ามาได้ด้วย พอดีญาติซื้อมาฝากจากเมืองนอกยี้ห้อ OFF อะไรที่จะเอามาทำงานด้วยก็ใส่กระเป๋าหมด

“ปั่นแล้วมีสติ เครพกฎจารจร ให้เกียรติ์เพื่อร่วมทาง ยังไงก็ไปทำงานทันครับ”

เรื่องโดย Pasin Intayot

ที่มา BKKWheels Fan Page

Facebook Comments

ติดตามเรา